Zauważyłem, że wszystkie starsze osoby mogę podzielić na 2 kategorie:
– Ci, którzy się zatrzymali, czekają na śmierć/lepsze czasy/itp, są zamknięci, niezmienni i bierni.
– Ci, którzy bez przerwy szukają nowych stymulacji, są otwarci na świat, pełni energii, żywi (nie bez kozery, mówi się, że są w duchu młodzi).
Pierwsi uczą się z trudem, drudzy z łatwością. Pierwsi mają problemy z adaptacją do dzisiejszych czasów (niezależnie jakie to czasy), drudzy przystosowują się błyskawicznie.
Czym się różnią?
Pierwsza grupa w pewnym momencie swojego życia przestała wprowadzać zmiany. Przestała się uczyć i rozwijać. Gadzi Umysł wygrał. Jest duży i silny.
Druga grupa bez przerwy szuka nowych wyzwań, pracuje, zmienia się, uczy. Dostarczają swojemu ciału i umysłowi nowych bodźców. Co jakiś czas spotykam osoby, które mimo lat, potrafią szybciej się uczyć ode mnie, posiadają ogrom wiedzy, emanują mądrością. Taki chciałbym być.
